SPADCZYNA Telegram 13596
Якой херні не прачытаеш у нацыяналфэнтэзі:

У 1851 року маскоўскі гаспадар Мікалай І з мэтай маскалізацыі колішняга Вялікага Княства Літоўскага пастанавіў зруйнаваць будынак менскай ратушы, што ўчынілі ў 1857 року.

Паводле ўспамінаў відавочцаў, ратушу зруйнавалі з тае прычыны, што «... яна сваім існаваньнем нагадвала жыхарам пра звычаі мінулага часу, пра Магдэбурскае права...»


Тут ужо чалавек, які здольны трохі да аналізу, можа заўважыць некалькі нестыковак.

Па-першае, з папярэдняга "польскага паўстання" 1831 года да "маскалізацыі" Мінска праз знос ратушы мінула 20 гадоў, а да новага яшчэ было больш за дзесяць гадоў — не вельмі падобна да рэакцыі расійскіх уладаў на нейкі трыгер.

Па-другое, чаму пачалі руйнаваць толькі праз 6 гадоў пасля ўзгаднення? Не вельмі падобна да ідэалагічнага праекта, якія выконваюцца вокамгненна.

Па-трэцяе, што самае важнае — Мінск быў цэнтрам губерні, але не меў нават блізкага таго значэння, якое мела Вільня. Мінск стане важным, калі праз яго пракладуць дзве чыгункі. У час зносу ратушы Мінск нічым не вылучаўся на фоне губернскіх гарадоў Віцебска і Магілёва, дзе ратушы прастаялі да XX стагоддзя на самых бачных месцах, а таксама са сталіцай рэгіёна Вільняй, дзе таксама была ратуша не была знесена.

Але тое, што «в 1851-57 здание Минской ратуши уничтожено по распоряжению Николая I» трапіла нават у дзяржаўныя энцыклапедыі.

Адкуль жа ўзялася гісторыя пра тое, што ратуша «сваім існаваннем нагадвала жыхарам пра звычаі мінулага часу»? Месца, адкуль я скапіраваў гэтае трызненне пра маскалізацыю краю спасылаецца на кнігу «Рэха даўняга часу» (1985) Зянона Пазняка:

Горадабудаўнічая сітуацыя, якая склалася на плошчы
Высокага рынку, не задавальняла царскія ўлады. Яны вырашылі выправіць яе, знішчыўшы... ратушу. У 1851 г. быў складзены цару «всеподданнейший рапорт», дзе аб ратушы тэндэнцыйна і заведама непраўдзіва пісалася, што пабудова гэта «весьма ветхая», займае сабой частку галоўнай плошчы, робіць яе цеснай, закрывае від на саборную царкву і на адміністрацыйныя ўстановы. Рэзалюцыя цара была кароткай: «Зламаць, а каравул перавесці ў будынак прысутных месц».

Аднак прайшло яшчэ сем гадоў, перш чым
царская бюракратычная машына, спісаўшы гару папер,
канчаткова вырашыла пытанне аб знішчэнні мінскай ратушы.

Бюракратычная важданіна была выклікана, відаць, некаторым скрытым супрацьдзеяннем мінчан задуме царскіх улад разбурыць ратушу. Цікавы факт, што на гандаль, які быў прызначаны дзеля выдачы падраду на разборку будынка, ніхто не з'явіўся. Паводле ўспамінаў сучаснікаў, мінскую ратушу разбурылі, бо яна нагадвала жыхарам пра старадаўнія звычаі, пра Магдэбургскае права.


Пазняк не спасылаецца ні на якія крыніцы, таму цяжка зразумець адкуль ён гэта ўсё бярэ — з дакументаў, чужых кнігі ці з уласнай галавы. Але я ўсё ж адшукаў гэты фрагмента у кнізе «Площадь Свободы в Минске» (1985) Уладзіміра Дзянісава:

В конце XVIII — начале XIX в. в здании ратуши находились суд, магистрат, гауптвахта и архив. Здесь в 30-х гг. XIX в. разместилась музыкальная школа В 1851 г. было принято решение о сносе ратуши, но только в 1857 г. Минская городская дума выделила деньги «на покупку снарядов для разборки ратушного здания». Все это время бывшая резиденция городского магистрата пустовала.

Формальным поводом для сноса послужило то, что ратуша, «... занимая собой часть главной площади, стесняет ее и закрывает вид соборной церкви и вновь строящихся присутственных мест...». Однако по воспоминаниям очевидцев, здание ратуши было уничтожено из-за того, что «... оно своим существованием напоминало жителям об обычаях минувшего времени, о магдебургском праве...»36. На решении о сносе ратуши стоит собственноручная резолюция Николая I.

Зноска 36 вядзе да наступнага дакумента: Историческое описание губернского города Минска и губернии. — Рукописный отдел ИРЛИ, ф. 265, оп. 4, д. 26, л. 84.

Што гэта за дакумент і хто яго аўтар Дзянісаў тлумачыць у асобным артыкуле «К истории одной неопубликованной рукописи», апублікаваным у 1988 годзе.
13🤔6👎2👍1😁1😢1👨‍💻1



tgoop.com/spadczyna/13596
Create:
Last Update:

Якой херні не прачытаеш у нацыяналфэнтэзі:

У 1851 року маскоўскі гаспадар Мікалай І з мэтай маскалізацыі колішняга Вялікага Княства Літоўскага пастанавіў зруйнаваць будынак менскай ратушы, што ўчынілі ў 1857 року.

Паводле ўспамінаў відавочцаў, ратушу зруйнавалі з тае прычыны, што «... яна сваім існаваньнем нагадвала жыхарам пра звычаі мінулага часу, пра Магдэбурскае права...»


Тут ужо чалавек, які здольны трохі да аналізу, можа заўважыць некалькі нестыковак.

Па-першае, з папярэдняга "польскага паўстання" 1831 года да "маскалізацыі" Мінска праз знос ратушы мінула 20 гадоў, а да новага яшчэ было больш за дзесяць гадоў — не вельмі падобна да рэакцыі расійскіх уладаў на нейкі трыгер.

Па-другое, чаму пачалі руйнаваць толькі праз 6 гадоў пасля ўзгаднення? Не вельмі падобна да ідэалагічнага праекта, якія выконваюцца вокамгненна.

Па-трэцяе, што самае важнае — Мінск быў цэнтрам губерні, але не меў нават блізкага таго значэння, якое мела Вільня. Мінск стане важным, калі праз яго пракладуць дзве чыгункі. У час зносу ратушы Мінск нічым не вылучаўся на фоне губернскіх гарадоў Віцебска і Магілёва, дзе ратушы прастаялі да XX стагоддзя на самых бачных месцах, а таксама са сталіцай рэгіёна Вільняй, дзе таксама была ратуша не была знесена.

Але тое, што «в 1851-57 здание Минской ратуши уничтожено по распоряжению Николая I» трапіла нават у дзяржаўныя энцыклапедыі.

Адкуль жа ўзялася гісторыя пра тое, што ратуша «сваім існаваннем нагадвала жыхарам пра звычаі мінулага часу»? Месца, адкуль я скапіраваў гэтае трызненне пра маскалізацыю краю спасылаецца на кнігу «Рэха даўняга часу» (1985) Зянона Пазняка:

Горадабудаўнічая сітуацыя, якая склалася на плошчы
Высокага рынку, не задавальняла царскія ўлады. Яны вырашылі выправіць яе, знішчыўшы... ратушу. У 1851 г. быў складзены цару «всеподданнейший рапорт», дзе аб ратушы тэндэнцыйна і заведама непраўдзіва пісалася, што пабудова гэта «весьма ветхая», займае сабой частку галоўнай плошчы, робіць яе цеснай, закрывае від на саборную царкву і на адміністрацыйныя ўстановы. Рэзалюцыя цара была кароткай: «Зламаць, а каравул перавесці ў будынак прысутных месц».

Аднак прайшло яшчэ сем гадоў, перш чым
царская бюракратычная машына, спісаўшы гару папер,
канчаткова вырашыла пытанне аб знішчэнні мінскай ратушы.

Бюракратычная важданіна была выклікана, відаць, некаторым скрытым супрацьдзеяннем мінчан задуме царскіх улад разбурыць ратушу. Цікавы факт, што на гандаль, які быў прызначаны дзеля выдачы падраду на разборку будынка, ніхто не з'явіўся. Паводле ўспамінаў сучаснікаў, мінскую ратушу разбурылі, бо яна нагадвала жыхарам пра старадаўнія звычаі, пра Магдэбургскае права.


Пазняк не спасылаецца ні на якія крыніцы, таму цяжка зразумець адкуль ён гэта ўсё бярэ — з дакументаў, чужых кнігі ці з уласнай галавы. Але я ўсё ж адшукаў гэты фрагмента у кнізе «Площадь Свободы в Минске» (1985) Уладзіміра Дзянісава:

В конце XVIII — начале XIX в. в здании ратуши находились суд, магистрат, гауптвахта и архив. Здесь в 30-х гг. XIX в. разместилась музыкальная школа В 1851 г. было принято решение о сносе ратуши, но только в 1857 г. Минская городская дума выделила деньги «на покупку снарядов для разборки ратушного здания». Все это время бывшая резиденция городского магистрата пустовала.

Формальным поводом для сноса послужило то, что ратуша, «... занимая собой часть главной площади, стесняет ее и закрывает вид соборной церкви и вновь строящихся присутственных мест...». Однако по воспоминаниям очевидцев, здание ратуши было уничтожено из-за того, что «... оно своим существованием напоминало жителям об обычаях минувшего времени, о магдебургском праве...»36. На решении о сносе ратуши стоит собственноручная резолюция Николая I.

Зноска 36 вядзе да наступнага дакумента: Историческое описание губернского города Минска и губернии. — Рукописный отдел ИРЛИ, ф. 265, оп. 4, д. 26, л. 84.

Што гэта за дакумент і хто яго аўтар Дзянісаў тлумачыць у асобным артыкуле «К истории одной неопубликованной рукописи», апублікаваным у 1988 годзе.

BY Спадчына


Share with your friend now:
tgoop.com/spadczyna/13596

View MORE
Open in Telegram


Telegram News

Date: |

How to create a business channel on Telegram? (Tutorial) best-secure-messaging-apps-shutterstock-1892950018.jpg The group also hosted discussions on committing arson, Judge Hui said, including setting roadblocks on fire, hurling petrol bombs at police stations and teaching people to make such weapons. The conversation linked to arson went on for two to three months, Hui said. In 2018, Telegram’s audience reached 200 million people, with 500,000 new users joining the messenger every day. It was launched for iOS on 14 August 2013 and Android on 20 October 2013. "Doxxing content is forbidden on Telegram and our moderators routinely remove such content from around the world," said a spokesman for the messaging app, Remi Vaughn.
from us


Telegram Спадчына
FROM American