tgoop.com/ha_mim1377/4880
Last Update:
در اواخر دهه هفتاد گاهی استادمان به طور غیرمنتظره درس کفایه را تعطیل میفرمود ماموریت اطلاعرسانی به دوستان همکلاسی بر عهده بنده قرار میگرفت. آن روزها هنوزقیمت موبایل به سطح وسع مالی ما نرسیده بود. باید با تلفن ثابت به منزل یکایک همکلاسیها زنگ میزدم.
یکی از همکلاسیهایمان طلبه خوشخو و کم سخنی بود به نام علوی. اغلب اوقات وقتی به منزلشان زنگ میزدم پدرش گوشی را برمیداشت. من هم خیلی کوتاه و بی مقدمه میگفتم لطفا به پسرتان اطلاع دهید که درس در فلان روز تعطیل یا در فلان روز برقرار است یا....
به تدریج متوجه شدم که این همکلاسیمان فرزند آیت الله العظمی علوی گرگانی است! وقتی فهمیدم آن صدای فروتن و بی آلایشی که تلفن منزل را خودش پاسخ میدهد آیت الله علوی است، به فررندشان گفتم: کاش خودتان تلفن را جواب دهید تا برداشتن گوشی منزل بر عهده ایشان نیفتد آخر من چطور میتوانم ماموریت اطلاع دادن به همکلاسی ام را بر عهده مقام مرجعیت بگذارم؟!
ولی او توضیح داد که هرچه فرزندان و آشنایان به پدر میگویند، ایشان این کارها را ترک نمیکنند. تلفنهای دفتر را هم گاه خودشان جواب میدهند...
آری ایشان در کمال سادگی و فروتنی زیستند و به تعینات غیرضروری متعین نشدند.
حجت الاسلام عشایری
https://www.tgoop.com/ha_mim1377
BY حسن مجیدیان

Share with your friend now:
tgoop.com/ha_mim1377/4880